Yaşanmışlıklarından şikayetçi olan bir arkadaş ile konuşuyorduk.
16.03.2015 09:52
Eğitim
Ramazan VAROL

Yaşanmışlıklarından şikayetçi olan bir arkadaş ile konuşuyorduk.

Yaşanmışlıklarından şikayetçi olan bir arkadaş ile konuşuyorduk.
Şikayeti normal konuşma haline gelmiş olan arkadaş bu durumunun pek farkında da değildi.
Konuşurken beden dilinin dahi ne şekil aldığını bilemeyen arkadaşı dikkatle dinledikten sonra,
"Şunu iyi bil ki, insan hayatı boyu sürekli öğrenir. İnsanların büyük bir kısmı çoğu zaman bu öğrendiklerini hayat boyu fark etmeden yaşar.
Fark edebildiği bazı şeyleri ise görmezden gelmeye çalışır." dedim. Sonra da konuyu olumlu bir açıya getirerek,
"Hayat boyu sürekli öğrendiğinin farkında olanlar ise öğrendiğini fark ettiği şeye uyum sağlar ve onunla yaşamaya alışır.
Bu yüzden farkındalıklarımızı asla tesadüfe bırakmamalı ve keşke diyecek şeylerden kaçınmalıyız." dedim.
Bu sözlerim üzerine arkadaş, "Hocam, o zaman insan fark etmediği her şeyi insan tesadüfi öğrenmeye bırakıyor. Sonrasında da keşke diyecek şekilde onlara uyum sağlayıp onlarla barışık bir şekilde yaşıyor. 
Sonrasında da şikayetiyle bile memnun olduğunu zannederek yaşıyor. Öyle mi?" diye sorunca, arkadaşı onayladım ve,
"Keşkeler, yaşanmışlıklara yaptığımız en büyük hakarettir. 
İnsan olarak yaşanan her olaydan ya hatalarımızı ya da doğrularımızı öğreniriz.
Bu durumda yapılabilecek en insanca davranış, özür dilemek ve teşekkür etmektir.
Yaşanan olaylardan ya bilmediklerimizi ya da bildiklerimizin daha ötelerini öğreniriz. Bu durumda yapılabilecek en güzel davranış öğrenme ifadelerini teşekkür ile neticelendirmektir." dedim.
Yaşanmışlıklarınızın farkına varıp hayat sürecinin neresinde olduğunu anlayarak her olayı kendinize bir öğrenme kılmanız ve bu öğrendikleriniz gereği zaman zaman özür dileyip zaman zaman da teşekkür edip asıl yapmanız gerekene odaklanmanız dileği ile sevgi ile paylaşıyorum. (R. Varol)