Varlığının hiç bir kıymet arz etmediğini düşünen bir arkadaş gelmişti ziyaretime.
03.10.2015 15:32
Eğitim
Ramazan VAROL

Varlığının hiç bir kıymet arz etmediğini düşünen bir arkadaş gelmişti ziyaretime.

Varlığının hiç bir kıymet arz etmediğini düşünen bir arkadaş gelmişti ziyaretime.
Kendisini yaşanan bu hayat için fazlalık ve anlamsız olarak algılıyordu.
Dikkatle dinledikten sonra,
"Allah'ın yarattığı her varlık önemli bir değer ifade eder.
Bu değerin önemini fark edememek onun değersiz olduğunu değil o değeri fark edememeyi dolayısıyla da onu değerlendirememeyi ifade eder.
Bu anlamda evrende var olan her şey bu değeri ifadelendirmek için yaşar.
Evrende bu değeri ifade etmeyi bazen öğrenemeden ölen hatta bazen de taban tabana zıt ifade eden tek varlık insandır." dedim önce. Sonra da,
"Değer, Evrende ifadesini ancak alınan sorumluluklarda bulur. Yani alınan ve devam ettirilen her sorumluluk sahibi için bir varlık ifadesidir.
Sorumlulukların değerlendiriliş kalitesi nispetinde de varlığın kalitesi ortaya çıkar." dedim.
Bu sözlerimden sonra derinden düşünen arkadaş,
"Çok iyi anladım hocam. Yaşanan her olay aslında evren için bir değeri ifade ediyor. 
Bu olayın muhatapları ise bu değeri ya fark edip değerlendirme sorumluluğunu alıyor ya da sadece şekline takılıp şikayet ya da şımarıklığına kapılıyor." deyince o kadar mutlu oldum ki, bir insan bu anlatılanları ancak bu kadar güzel algılayabilir diye düşündüm. Sonra da, 
"Bir insan bu hayatı yaşama sorumluluğunu üzerine almışsa eğer şunu çok iyi bilmeli ki, nefes alış verişini kişi bizzat kendisi sorumluluğunu üstlenir. Kimse zor durumlar dışında onun yerine nefes alıp veremez.
O halde kimse kimsenin yerine yaşayamaz.
Yani ben çocuklarım için yaşıyorum. Ben ....... için yaşıyorum ifadeleri asıl itibari ile sorumsuz bir yaşamdır. 
Bu durum, Kimliği olmayan göstermelik bir zemin üzerinde dolaşmaya benzer." dedim.
Hayatı yaşarken yaşadığı ve yaşamı paylaştığı her durumun sorumluluğunu bizzat üzerimize alarak onu bütün evrenin yararlanacağı şekilde nasıl var edebiliriz? sorusu ile yaklaşmalıyız.
Yaşamın iktidarı kişinin elinde olmalı. Yaşamın asla muhalefeti olmaz.
Sadece Allah'a hesap vereceğini bilerek yaşadığı hayatın iktidarını elinde tutmalı insan.
Bütün bu güzel duygularla sevgi ile paylaşıyorum. (R. Varol)